høgtalug

som snakkar høgt. Siste leddet i dette adj. Er avleidd av verbet tålå (tale). Adj. høgtulug og høgmælt var iallfall tidlegare brukt om einannen

«N Jo å'n Lars vart ovini i jæssbåe våre, døm var så høgtyluge at de va stor skamm.»